Μια λίμνη δρόσου είναι μια τεχνητή λίμνη που συνήθως βρίσκονται στην κορυφή ενός λόφου, που προορίζεται για το πότισμα των ζώων. Λίμνες Δρόσου χρησιμοποιούνται σε περιοχές όπου η παροχή φυσικού επιφανειακών υδάτων μπορεί να μην είναι άμεσα διαθέσιμα. Η λίμνη όνομα δροσιά (μερικές φορές σύννεφο λίμνη ή ομίχλη λίμνη) είναι το πρώτο που βρέθηκαν στην Εφημερίδα της Βασιλικής Γεωργικής Εταιρείας το 1865. [1] Παρά το όνομα, κύρια πηγή του νερού πιστεύεται ότι είναι οι βροχοπτώσεις και όχι δρόσου ή ομίχλης. [ 2]
Αν η θερμοκρασία της λίμνης παραμένει χαμηλή, η εξάτμιση (μια σημαντική
απώλεια νερού) μπορεί να μειωθεί σημαντικά, διατηρώντας έτσι τη συλλογή
βρόχινου νερού.
Σύμφωνα με τον ερευνητή Edward Martin, αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη
δημιουργία της λίμνης σε ένα κοίλωμα, όπου ψυχρός αέρας είναι πιθανό να
συγκεντρώσει, ή κρατώντας το περιβάλλει και γρασίδι για την ενίσχυση της
θερμικής ακτινοβολίας. [7]
Όπως η στάθμη του νερού στη λεκάνη πέφτει φρεάτιο δροσερό, υγρό αέρα
τείνει να σχηματίσει πάνω από την επιφάνεια, περιορίζοντας την εξάτμιση.
[8]
Λίμνες Δρόσου εξακολουθούν να είναι κοινά στις downlands της νότιας Αγγλίας, της Βόρειας Derbyshire και Staffordshire χερσότοπους και στο Nottinghamshire.
πήγη : Βικιπαίδεια
 | ||||||
| Chanctonbury Ring, West Sussex. |
Κατασκευές
Συνήθως είναι ρηχά, πιατάκι-διαμορφωμένα και επενδεδυμένες με puddled πηλό, κιμωλία ή μάργες πάνω σε ένα μονωτικό στρώμα άχυρο πάνω από ένα κατώτατο στρώμα της κιμωλίας ή ασβέστη. [4] Για την αποτροπή τους γαιοσκώληκες από τη φυσική τάση τους burrowing προς τα πάνω, η οποία σε σύντομο χρονικό διάστημα θα κάνει τον πηλό επένδυση πορώδους, ένα στρώμα αιθάλης θα πρέπει να ενσωματωθεί [5] ή ασβέστου αναμιγνύονται με τον πηλό. [6] Ο πηλός είναι συνήθως καλύπτεται με άχυρο για την αποφυγή ρωγμών από τον ήλιο [6] και μια τελική στρώση της κιμωλίας μπάζα ή σπασμένη πέτρα για να προστατεύσει την επένδυση από τις οπλές των προβάτων ή βοοειδών.
Μία μέθοδος κατασκευής της στρώσης βάσης χρησιμοποιώντας κιμωλία λακκούβα περιγράφεται στον τομέα 14η Δεκέμβρη 1907. Ένας αγρότης Σάσεξ γεννήθηκε το 1850 λέει πως ο ίδιος και οι πρόγονοί του έκαναν λίμνες δρόσου:| " | Η απαιτούμενη τρύπα που έχει ανασκαφεί, η κιμωλία καθορίστηκε στρώμα από το στρώμα, ενώ μια ομάδα βόδια αξιοποιηθεί σε ένα βαρύ ευρεία τροχούς καλάθι συντάχθηκε γύρο και γύρω από το κυπελλοειδές τρύπα για να αλέσει την κιμωλία σε σκόνη. Νερό στη συνέχεια ρίχνονται πάνω από την τελευταία ως έργο προχωρούσε, και μετά από σχεδόν ένα ημέρα της διαδικασίας αυτής, η προκύπτουσα μάζα puddled κιμωλία, το οποίο είχε μειωθεί στη συνοχή του παχιά κρέμα, ήταν εξομαλύνονται με το πίσω μέρος του ένα φτυάρι από το κέντρο , η επιφάνεια έχει αφεθεί επιτέλους η ομαλή και ακόμη και ως ένα φύλλο από γυαλί. Λίγες μέρες αργότερα, σε περίπτωση απουσίας του παγετού ή τη δυνατή βροχή, η κιμωλία είχε γίνει σαν το τσιμέντο, και θα σταθεί για χρόνια χωρίς να αφήσει το νερό μέσα. Αυτή η παλαιά μέθοδος λήψης λίμνες δροσιά φαίνεται να έχασαν τη ζωή τους όταν τα βόδια εξαφανίστηκε από τους λόφους Sussex, αλλά είναι προφανές ότι οι παλαιότερες λίμνες, πολλές από τις οποίες έχουν σταθεί για δεκάδες χρόνια σχεδόν χωρίς επιδιόρθωση, εξακολουθούν να είναι πιο στεγανά ό, τι πιο σύγχρονο αυτά στα οποία έχει χρησιμοποιηθεί το τσιμέντο Portland. [3] | " |
Ιστορία
Το μυστήριο των λιμνών δροσιά έχει τραβήξει το ενδιαφέρον πολλών ιστορικών και των επιστημόνων, αλλά μέχρι πρόσφατα υπήρξε μικρή συμφωνία για την πρόωρη προέλευσή τους. Είναι ευρέως πιστεύεται ότι η τεχνική για την κατασκευή δεξαμενών δροσιά έχει γίνει κατανοητό από αρχαιοτάτων χρόνων, όπως Kipling μας λέει σε Puck του λόφου Pook του. [9] Οι δύο Chanctonbury Χιλ λίμνες δροσιά είχαν ημερομηνία, από τα εργαλεία πυριτόλιθο ανασκαφές γύρω από το ξενοδοχείο και ομοιότητα με άλλες με ημερομηνία χωματουργικές εργασίες, με την νεολιθική περίοδο. Τοπίο αρχαιολογία πολύ φάνηκε να αποδείξουν ότι χρησιμοποιήθηκαν από τους κατοίκους του κοντινού λόφου φρούριο (πιθανώς από μια προγενέστερη ημερομηνία από αυτή της επιζών Ύστερη Εποχή του Χαλκού δομή) για το πότισμα των ζώων. [10] [ 11] Μια πιο πεζό αξιολόγηση από Maud Cunnington, ένας αρχαιολόγος από Wiltshire, ενώ δεν αποκλείεται μια προϊστορική προέλευση, περιγράφει τέτοιες θετικές ερμηνείες των διαθέσιμων στοιχείων, όπως όχι περισσότερο από «πτήσεις της φαντασίας». [12] Μια ισχυρή αξίωση στην αρχαιότητα μπορεί να Ωστόσο, πρέπει να γίνει για τουλάχιστον ένα Wiltshire δροσιά λίμνη: μια πράξη γη της 825 CE αναφέρει Oxenmere (51 ° 22'33 "N ° 1 50'54" / σε Γάλα Χιλ, Wiltshire, δείχνει ότι οι λίμνες δροσιά ήταν σε χρήση κατά τη διάρκεια της Saxon περίοδο. [12] [13] Οι βουλευτικές περιβλήματα των μέσων του δέκατου όγδοου έως τα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα προκάλεσε πολλές λίμνες νέα ορεινών που πρέπει να γίνουν, όπως πρόσβαση στις παραδοσιακές πηγών πόσιμου νερού για τα ζώα ήταν αποκομμένη. [14] Ο φυσιοδίφης Gilbert Λευκό σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια παρατεταμένων περιόδων της καλοκαιρινής ξηρασίας οι τεχνητές λίμνες στις διακυμάνσεις παραπάνω πατρίδα του Selborne, Hampshire, διατήρησε το νερό τους, παρά την παροχή κοπάδια των προβάτων, ενώ οι μεγαλύτερες λίμνες στην κοιλάδα κάτω είχε στερέψει. [15] Αργότερα παρατηρήσεις έδειξαν ότι κατά τη διάρκεια μιας νύχτας της ευνοϊκής σχηματισμού δρόσου ήταν δυνατή μια τυπική αύξηση της στάθμης του νερού περίπου δύο ή τρεις ίντσες. [10]
Υπάρχει ίση διαμάχη σχετικά με τα μέσα της αναπλήρωσης των λιμνών δροσιά. Πειράματα που έγιναν το 1885 για να προσδιορίσει την προέλευση του νερού βρέθηκε ότι οι μορφές δροσιά όχι από την υγρασία στον αέρα, αλλά από την υγρασία στο έδαφος ακριβώς κάτω από την περιοχή της συμπύκνωσης:. Δροσιά, ως εκ τούτου, είχε αποκλειστεί ως πηγή αναπλήρωσης [5 ] Άλλοι επιστήμονες έχουν επισημάνει ότι τα 1885 πειράματα απέτυχαν να λάβει υπόψη την μονωτική δράση του άχυρου και την επίδραση ψύξης του υγρό πηλό: το συνδυασμένο αποτέλεσμα θα ήταν να κρατήσει τη λίμνη σε χαμηλότερη θερμοκρασία από το περιβάλλον έδαφος και ως εκ τούτου είναι σε θέση να συμπυκνώσει ένα δυσανάλογο μερίδιο της υγρασίας. [10] Με τη σειρά τους τα συμπεράσματα αυτά διαψεύδονται στη δεκαετία του 1930, όταν επεσήμανε ότι η ποιότητα της θερμότητας-συγκράτησης του νερού (της θερμικής ικανότητας) ήταν πολλές φορές μεγαλύτερη από εκείνη της Γης και ως εκ τούτου η αέρα πάνω από μια λίμνη το καλοκαίρι θα είναι το τελευταίο μέρος για να προσελκύσουν συμπύκνωση. Ο αποφασιστικός παράγοντας, συνάγεται το συμπέρασμα, είναι η έκταση της λεκάνης πιατάκι σχήμα που εκτείνεται πέρα από την ίδια την λίμνη:. Η μεγάλη λεκάνη θα παραδώσει περισσότερες βροχοπτώσεις από μια λίμνη που δημιουργήθηκε χωρίς ένα τέτοιο χαρακτηριστικό που περιβάλλουν [16]Λίμνες Δρόσου εξακολουθούν να είναι κοινά στις downlands της νότιας Αγγλίας, της Βόρειας Derbyshire και Staffordshire χερσότοπους και στο Nottinghamshire.
πήγη : Βικιπαίδεια
