Μια
γεννήτρια ατμοσφαιρική νερό (AWG),
είναι μια συσκευή που εξάγει το νερό
από υγρό
αέρα του περιβάλλοντος. Οι
υδρατμοί στον αέρα συμπυκνώνεται
με την ψύξη του αέρα κάτω του σημείου
δρόσου, εκθέτοντας τον αέρα να
αποξηραντικά,
ή συμπίεση του αέρα.Σε αντίθεση με ένα αφυγραντήρα, ένα AWG έχει σχεδιαστεί για να καταστήσει το πόσιμο νερό. AWGs είναι χρήσιμες όταν καθαρό πόσιμο νερό είναι δύσκολη ή αδύνατη τη λήψη, επειδή υπάρχει σχεδόν πάντα μια μικρή ποσότητα του νερού στον αέρα που μπορεί να εξαχθεί. Οι δύο κύριες τεχνικές που χρησιμοποιούνται ψύξης και ξηραντικά.
Η εξαγωγή του ατμοσφαιρικού
νερού που μπορεί να μην είναι εντελώς
δωρεάν, επειδή σημαντική συμβολή της
ενέργειας που απαιτείται για να οδηγήσει
κάποιες διαδικασίες AWG. Ορισμένες
παραδοσιακές μεθόδους AWG είναι εντελώς
παθητική, στηριζόμενη σε φυσική
θερμοκρασία
διαφορές, και δεν απαιτεί εξωτερική
πηγή ενέργειας. Η έρευνα έχει επίσης
αναπτύξει τεχνολογίες AWG για την παραγωγή
χρήσιμων αποδόσεων νερού σε μειωμένη
(αλλά μη μηδενική) το κόστος της ενέργειας.
Οι σύγχρονες τεχνολογίες
Πολλές γεννήτριες ατμοσφαιρική νερό λειτουργούν κατά τρόπο πολύ παρόμοιο με αυτό ενός αφυγραντήρα: αέρας περνά πάνω από ένα ψυχόμενο πηνίο, προκαλώντας το νερό να συμπυκνωθεί. Ο ρυθμός της παραγωγής του νερού εξαρτάται από τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος, η υγρασία, ο όγκος του αέρα που περνά πάνω από το πηνίο, και την ικανότητα του μηχανήματος για την ψύξη του πηνίου. Τα συστήματα αυτά μειώνουν τη θερμοκρασία του αέρα, η οποία με τη σειρά της μειώνει την ικανότητα του αέρα να μεταφέρει υδρατμούς. Αυτή είναι η πιο κοινή τεχνολογία σε χρήση, αλλά όταν τροφοδοτείται από τον άνθρακα με βάση το ηλεκτρικό ρεύμα έχει μία από τις χειρότερες του αποτυπώματος άνθρακα του οποιαδήποτε πηγή νερού (άνω των αντίστροφης όσμωσης αφαλάτωσης θαλασσινού νερού με τρεις τάξεις μεγέθους) και απαιτεί περισσότερο από τέσσερις φορές περισσότερο το νερό της αλυσίδας εφοδιασμού, καθώς προσφέρει στον χρήστη. [1]
Μια εναλλακτική διαθέσιμη τεχνολογία χρησιμοποιεί υγρό, ή "υγρή" ξηραντικά όπως χλωριούχο λίθιο ή βρωμιούχο λίθιο για να τραβήξει το νερό από τον αέρα μέσω υγροσκοπικό διεργασίες. [2] Μια προτεινόμενη παρόμοια τεχνική συνδυάζει τη χρήση στερεών ξηραντικά, όπως πυριτική πηκτή και ζεόλιθο, με συμπύκνωση πίεση.
Συμπύκνωση ψύξης
Σε ένα τύπο ψύξης συμπύκνωσης γεννήτρια ατμοσφαιρική νερό, ένας συμπιεστής κυκλοφορεί ψυκτικό μέσω ενός συμπυκνωτή και, στη συνέχεια, ένα πηνίο εξατμιστή η οποία ψύχει τον αέρα γύρω από αυτό. Αυτό μειώνει την θερμοκρασία του αέρα να του σημείου δρόσου, προκαλώντας το νερό να συμπυκνωθεί. Ένας ανεμιστήρας ελεγχόμενης ταχύτητας ωθεί φιλτραρισμένο αέρα πάνω από το πηνίο. Το προκύπτον νερό διέρχεται τότε μέσα σε μία δεξαμενή συγκράτησης με τον καθαρισμό και το σύστημα φιλτραρίσματος για να βοηθήσει να κρατήσει το νερό καθαρό και να μειωθεί ο κίνδυνος από τους ιούς και τα βακτήρια τα οποία μπορούν να συλλέγονται από τον αέρα του περιβάλλοντος επί της σπείρας του εξατμιστή από τη συμπύκνωση του νερού. [3]
Ο ρυθμός με τον οποίο μπορεί να παραχθεί νερό εξαρτάται από τη σχετική υγρασία και τη θερμοκρασία του αέρα του περιβάλλοντος και το μέγεθος του συμπιεστή. Ατμοσφαιρική γεννήτριες νερού να γίνει πιο αποτελεσματική η σχετική υγρασία και η αύξηση της θερμοκρασίας του αέρα. Ως γενικός κανόνας, ψύξη συμπύκνωση γεννήτριες ατμοσφαιρικό νερό δεν λειτουργούν αποτελεσματικά όταν η θερμοκρασία πέφτει κάτω από 18,3 ° C (65 ° F) ή η σχετική υγρασία πέφτει κάτω από 30%. Αυτό σημαίνει ότι είναι σχετικά αναποτελεσματική όταν βρίσκεται μέσα κλιματιζόμενα γραφεία. Το κόστος-αποτελεσματικότητα ενός AWG εξαρτάται από την ικανότητα της μηχανής, των τοπικών συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίας και το κόστος για να τροφοδοτήσει τη μονάδα.
Wet αποξήρανσης
Μία μορφή υγρής γενιάς αποξηραντικό νερό περιλαμβάνει τη χρήση του άλατος σε ένα συμπυκνωμένο άλμη λύση για να απορροφήσει την υγρασία του περιβάλλοντος. Τα συστήματα αυτά στη συνέχεια εξάγει το νερό από το διάλυμα και να καθαρίσει αυτό για κατανάλωση. Μια εκδοχή αυτής της τεχνολογίας αναπτύχθηκε ως φορητές συσκευές που λειτουργούν με γεννήτριες. Μεγάλες εκδόσεις, τοποθετημένα σε ρυμουλκούμενα, λέγεται ότι παράγουν έως και 1.200 αμερικανικά γαλόνια (4.500 λίτρα) νερό την ημέρα, σε αναλογία έως και 5 λίτρα νερού ανά γαλόνι των καυσίμων. [4] Αυτή η τεχνολογία σύμβαση για τη χρήση από ο στρατός των ΗΠΑ και το Ναυτικό των ΗΠΑ από Terralab [παραπομπή που απαιτείται] και την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαχείρισης Καταστάσεων Έκτακτης Ανάγκης (FEMA). [5]
Μια παραλλαγή αυτής της τεχνολογίας έχει αναπτυχθεί για να είναι περισσότερο φιλικά προς το περιβάλλον, κυρίως μέσω της χρήσης των παθητικών ηλιακών ενέργειας και της βαρύτητας. Άλμη ροή κάτω από το εξωτερικό των πύργων, όπου απορροφά το νερό από τον αέρα. Η άλμη εισέρχεται κατόπιν σε ένα θάλαμο και υποβάλλονται σε μερική κενό και θερμαίνεται. Ο υδρατμός συλλέγεται και συμπυκνώνεται, ενώ το ανανεωμένο άλμη ανακυκλοφορεί μέσω του συστήματος. Καθώς το συμπυκνωμένο νερό απομακρύνεται από το σύστημα με τη χρήση της βαρύτητας, δημιουργεί το κενό το οποίο χαμηλώνει το σημείο βρασμού της άλμης. [6]
Πήγη : Βικιπαίδεια
